The Making. Strona z własnym rytmem.

The Making pomaga opowiadać o miejscach, inwestycjach i instytucjach. W takim serwisie sposób prezentacji jest częścią komunikatu: odbiorca powinien poczuć charakter firmy, zanim przejdzie do szczegółów jej oferty.

Mój zakres obejmuje programowanie frontendu i backendu, realizację wymagających animacji oraz opiekę techniczną. Istotnym zadaniem wdrożeniowym było pogodzenie wyrazistego ruchu z płynnością i czytelnością strony.

Na stronie głównej uwagę przyciągają słowa Communication, Placemaking, Strategy, Research i Culture. Obok nich znajdują się krótsze bloki wyjaśniające podejście firmy. Duże litery budują charakter, a mniejsze karty pozwalają przejść do konkretów bez ściany tekstu.

Przy takim interfejsie kod musi respektować kompozycję również pomiędzy efektownymi momentami. Liczą się odstępy, kolejność treści i zachowanie elementów podczas przewijania. Animacja jest częścią zadania programistycznego, z własnymi stanami i zależnościami.

Dolna część strony porządkuje treść według odbiorców, usług, prowadzonych projektów i dodatkowych informacji. Deweloper, architekt czy instytucja mogą zacząć od obszaru, który jest im najbliższy.

To ciekawy przykład połączenia mocnego gestu wizualnego z praktycznym katalogiem. Po pierwszym wrażeniu odbiorca ma gdzie pójść: do zakresu pracy, projektów, materiałów lub kontaktu.

Przy stronie opartej na dużych literach i ruchu telefon jest osobnym sprawdzianem kompozycji. Trzeba zachować hierarchię, zostawić miejsce na czytanie i dopilnować, żeby elementy interaktywne pozostały dostępne.

Zrzut mobilny pokazuje, jak ten sam język wizualny zachowuje się w wąskim kadrze. Statyczny obraz dokumentuje układ; pełny charakter animacji najlepiej zobaczyć na działającej stronie.